R-Day

Op woensdag 30 april 2008 proefde Ilya voor de eerste keer groentjes. Op zijn bordje verschenen een wortel en 2 broccoli roosjes.

De eerste kennismaking in foto's.

Het warmhoud deksel was nog maar net van het bordje en Ilya ging al in de aanval. De eerste stappen: groenten voelen en eens in knijpen.

Een magisch moment: de broccoli gaat in de mond. Gaf een euforisch gevoel!

Zo'n broccoli roosje moet gek aan voelen in zo'n klein handje.

Broccoli handjes. De broccoli kwam vaak naast het bord te liggen. Maar belandde wonderwel steeds terug in het bord.

Broccoli genoot de voorkeur om eerst mee kennis te maken. De wortel vastnemen, ging minder vlot. Met een beetje hulp (lees: aangeven) kon hij ook de wortel inspecteren.

Die ging uiteindelijk ook richting mond.

Een gezichtje dat boekdelen spreekt.

Een 2de poging wortel proeven, kon er wel vanaf.

De laatste stap: de vloer eten geven!

op handen en knieën - deel 2

De blog lag even stil. Ilya werd toch zieker. De koorts was enkel de voorbode. Een lopende neus met groene snotjes, hoesten, niezen, ... uiteindelijk nog maar eens langs de dokter. Hij stelde een beginnende oorsteking en veel slijmen vast. Een beetje tegen onze zin, maar met in het achterhoofd dat het nu al wel lang aansleept en erger werd, zijn we met anti-biotica begonnen. Neusdruppels en een hoestsiroop hoorden er ook bij. De gezondheid van Ilya ging er op vooruit, de stoelgang achteruit. Een nevenwerking van de anti-biotica. Ocharme, ons ventje. Enfin, nu zijn we een maand verder. Gezond en wel!

Het vorige stukje op handen en knieën schreef ik een dikke maand geleden. Ondertussen zijn de voortbeweeg technieken enorm gevorderd. Ilya sluipt nu vrolijk rond, zo noemen ze de voorganger van het kruipen. Op handen en knieën stil zitten, lukt al vrij goed. Maar sluipen is leuker. Nu heb ik het gevoel dat we met een kleine paracommando in huis leven.

In het begin bewoog hij zich achteruit voort. Best wel grappig om te zien. Een speeltje voor zijn neus leggen en hem er dan verder weg van zien sluipen. Hij trok er zich weinig van aan, oefende met overtuiging verder. En met resultaat. De voortwaartse bewegingen zijn een groot succes. Binnen enkele luttele minuten verkent hij de volledige kamer. Een achtervolging van de vuilbak, die hij zelf voortduwt, is een makkie. Favoriet terrein is de keuken. Alles wat daar wordt aangeraakt, maakt geluid. Lege glazen flessen, de vuilzak met oud papier, pannen, de zak met aardappelen, de pedaal vuilbak, ... Een paracommando in huis zou een veilig gevoel moeten geven. De onze bezorgt me toch vaak hartkloppingen. Goed in het oog houden, die kleine sluiper!