op handen en knieën

17 april 2008 // Ergens in de loop van de vroege avond ...

Ilya is al een tijdje wakker. De tekens dat hij moe is, zijn er: oogjes wrijven, een lange geeuw. Doeme, ben ik nu weer te laat. Straks is hij weer over die moeheid, en dat stapelt zich op tot oververmoeid. In slaap geraken heeft dan meer weg van een enorm marteling. Een kronkelend ventje dat alle kanten van zijn bedje ziet, en daarbij de nodige decibels produceert.

Enfin, ik weet nu niet of het aan die 'in-slaap-geraken' frustraties lag. Tijdens het 'even kijken of alles nog oké is', vond ik hem op handen en knieën in zijn bedje. Ik kon het niet geloven, riep mijn vriend om te bevestigen. En toen plofte hij terug op zijn buik. Enkele seconden later kwam hij weer heel even op handen en knieën.

Weer iets nieuws dat hij (bijna) kan, en het besef groeit dat ons mannetje steeds meer zal kunnen. Om uiteindelijk zijn ouders helemaal niet meer nodig te hebben. Gelukkig duurt dat nog wel een jaar of 17,5.

vreemd ziek schaapje

Dinsdag avond konden we niet veel goeds doen voor ons ventje. Een jammerend mannetje. Op zo'n momenten wenste je dat ze het met woorden konden zeggen. Toch maar even zijn temperatuur meten ... de thermometer gaf 38.3 graden aan. Alleen maar bevestiging van het feit dat hij zich niet lekker voelde. Nog even afwachten, hij was net in slaap gevallen. 's Nachts steeg de koorts naar 38.9 graden. Dan toch maar een koortswerende suppo gegeven. Zijn temperatuur daalde.

's Woensdags bleef die schommelen rond de 38 graden. Verder had hij last van een lopend neusje. De dokter kon niet veel doen. Dus gingen we over op een aangepast dagschema met heel veel slaap. Slapen, drinken, slapen, drinken, slapen, enz. Hij vond dat zelf ook het beste zo. Eens wakker was Ilya vrolijk, maar gaf zelf snel aan dat hij terug verlangde naar zijn bedje.

Veel rust is nog steeds de meeste effectieve remedie, zo bleek. 's Avonds rond negen uur zijn we samen gaan slapen. Ik stond net voor de ingang van dromenland, toen Ilya het genoeg vond. Hij lag wakker in bed, en helemaal klaar om te spelen. Mij ontbrak het aan fut (veel te moe de laatste tijd). Gelukkig was de papa daar. 2 uurtjes hebben ze nog plezier gehad. En Ilya, daar was niks meer aan te zien. De koorts was weg. 36.6 graden. Enkel nog wat last van een lopende neus, maar die is nu zo goed als stilgevallen.

... deze keer met geluid

Het dipje is voorbij. Hij 'babbelt' terug. Joepie! Hij is ook veel vrolijker dan voorheen. De hele dag zit er een lach op zijn schattige snoet. Die snel heel breed wordt als hij je ziet of hoort. Al kan hij ook met zeer serieuse blik bezig zijn met zijn bijtring, knuffel, lege fles water, enz.

Oh ja, de tandjes. Ik zie 2 kleine bultjes maar voel niks als ik er met mijn pink over wrijf. Het zal niet voor direct zijn. Alles op zijn tijd!

Zo stil ...

Sinds een paar dagen is Ilya veel stiller dan normaal. De afgelopen weken werden we overladen met zijn schattige baby woordenschat. Gaande van 'aaaaaaa' tot 'frrrrrt'. En dat laatste geluid kwam niet uit zijn pamper. ;)

Nu ligt hij je liefdevol aan te kijken, en als hij je blik vangt dan tovert hij een geweldige glimlach tevoorschijn. Een onbeschrijfelijk gevoel geeft dat. Het werkt als een magneet. Zonder dat je het zelf beseft, hang je in paar seconden boven hem om hem op te pakken, tegen te praten, te spelen, enz. Blij dat je armen hem omringen, maar geluid maakt hij niet meer. Hij kijkt rond, niet wetend welke kant eerst te kiezen. Je maakt je er niet druk om, maar het valt wel op. Waar zijn die baby vertelsels?

Op zoek naar enige houvast, denk ik dat het 6 maanden sprongetje eraan komt. Volgens het 'Oei, ik groei' boek laat deze sprong zich merken door o.a. het stiller zijn. Laat ons hopen dat het snel voorbij is, want ik mis zijn babybrabbels enorm.

Of misschien is het wel een tandje dat van zich laat weten. Bij het minste loopt het speeksel uit zijn mond. Of hij nu slaapt, zijn hand/speelgoed opeet, alles is binnen de paar seconden kleddernat. Als ik in zijn mondje voel, DENK ik dat ik iets scherp voel. Zien doe ik nog niet veel, vooral omdat er nog een tong is die weigert om mee te werken. Zeker ben ik nog niet!

Nog net te vroeg

Nog een paar weken wachten en dan is het zover. 6 maanden oud. De eerste groenten hapjes. Ilya zal bijvoeding krijgen via de Rapley methode. Het komt erop neer dat je je baby stukjes groenten/fruit aanbiedt ipv gepureerd voedsel. Via deze blog kunnen jullie hem volgen in zijn 'rapley' ontwikkeling.

Nu drinkt Ilya nog met veel plezier mamamelk. We kenden een wat moeizame start. De eerste dagen wou hij niet drinken. De bevalling liet voor ons beide haar sporen na. Veel te lang geduurd. Geen persweeën. Resultaat: 3 uur hard samenwerken en uiteindelijk met 2 vroedvrouwen die op de buik meeduwde was het op een luttele paar minuten klaargespeeld. Ilya had 2 dagen nodig om te bekomen. Hij sliep zo wat aan één stuk door. En ik keek liefdevol toe, met de minuut onzekerder. Voelt hij zich wel goed? Heeft hij dan geen honger? De vroedvrouwen van het ziekenhuis stelde me min of meer gerust. Al lieten ze wel blijken dat ik niet zoveel vragen moest stellen, en moest afwachten. Gelukkig was er toch ééntje die me hielp met afkolven. De colostrum vloeide rijkelijk. "Genoeg om de ganse materniteit te voeden", zei ze. Dat gaf me zekerheid. Mijn lijf kende haar taak. Maar hoe zat het met mijn zoontje?

Uiteindelijk hapte hij na zovele uren gretig naar de borst. Een zuigreflex had hij als de beste. Oef, wat een opluchting. We waren gestart. De eerste dagen liepen vlot. Borstvoeding op verzoek. Enkele dagen later kwam er een helse pijn opzetten. Aanleggen en het beginnen drinken was een marteling. Niemand in het ziekenhuis zag iets verkeerd. Een tube Lansinoh zalf verzachtte een beetje. "Je tepels hebben tijd nodig om eraan te wennen", zei men. Ha, dat kan ik best begrijpen. Maar bij elke voeding kwam die pijn weer opzetten. Het voelde aan als wrijven over een brandwonde en alles behalve normaal. De tranen stroomden en Ilya dronk. Hij groeide als kool. Dat gaf me moed om er mee door te gaan.

Het handboek Borstvoeding van La Leche League opende mijn ogen. Hij hapte verkeerd aan. Mondje niet wijd genoeg open. Meer tepelhof in de mond, en zo oefenden we verder. Et voilà, na een pijnlijke 6 weken was de pijn (bijna) verdwenen. En nu loopt het zoals een trein. Op 5 minuutjes drinkt hij zijn buikje vol. Het aantal voedingen per dag varieert tussen 7 en 12. Doorslapen doet hij nog niet. 's Nachts slaapt hij mee in het grote bed. Niks anders dan voordelen! Als hij honger heeft, leg ik hem aan en nadien slapen we lekker verder.

MEER 'RAPLEY' INFO
- artikel van Gill Rapley Gepureerd eten onnatuurlijk voor baby's.
- leuke filmpjes
- grappige fotoreeksen