Het dipje is voorbij. Hij 'babbelt' terug. Joepie! Hij is ook veel vrolijker dan voorheen. De hele dag zit er een lach op zijn schattige snoet. Die snel heel breed wordt als hij je ziet of hoort. Al kan hij ook met zeer serieuse blik bezig zijn met zijn bijtring, knuffel, lege fles water, enz.
Oh ja, de tandjes. Ik zie 2 kleine bultjes maar voel niks als ik er met mijn pink over wrijf. Het zal niet voor direct zijn. Alles op zijn tijd!
zondag 13 april 2008
... deze keer met geluid
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten