Zo stil ...

Sinds een paar dagen is Ilya veel stiller dan normaal. De afgelopen weken werden we overladen met zijn schattige baby woordenschat. Gaande van 'aaaaaaa' tot 'frrrrrt'. En dat laatste geluid kwam niet uit zijn pamper. ;)

Nu ligt hij je liefdevol aan te kijken, en als hij je blik vangt dan tovert hij een geweldige glimlach tevoorschijn. Een onbeschrijfelijk gevoel geeft dat. Het werkt als een magneet. Zonder dat je het zelf beseft, hang je in paar seconden boven hem om hem op te pakken, tegen te praten, te spelen, enz. Blij dat je armen hem omringen, maar geluid maakt hij niet meer. Hij kijkt rond, niet wetend welke kant eerst te kiezen. Je maakt je er niet druk om, maar het valt wel op. Waar zijn die baby vertelsels?

Op zoek naar enige houvast, denk ik dat het 6 maanden sprongetje eraan komt. Volgens het 'Oei, ik groei' boek laat deze sprong zich merken door o.a. het stiller zijn. Laat ons hopen dat het snel voorbij is, want ik mis zijn babybrabbels enorm.

Of misschien is het wel een tandje dat van zich laat weten. Bij het minste loopt het speeksel uit zijn mond. Of hij nu slaapt, zijn hand/speelgoed opeet, alles is binnen de paar seconden kleddernat. Als ik in zijn mondje voel, DENK ik dat ik iets scherp voel. Zien doe ik nog niet veel, vooral omdat er nog een tong is die weigert om mee te werken. Zeker ben ik nog niet!