't is ermee gedaan

over en uit, de kraan is dichtgedraaid, ... de borstvoeding is eraan. 't Is ermee gedaan.

6,5 maand kreeg Ilya volledige borstvoeding, nadien kreeg hij 's avonds een flesje bij, ergens rond 7,5 maand nog een extra flesje overdag. Het gevolg: de borstvoeding kelderde. Door de nieuwe zwangerschap kreeg ik mijn productie niet meer opgekrikt. Een voeding laten vallen, is ook echt kwijt. Had ik het eerder geweten ...

Ik ben enorm teleurgesteld, en kwaad. Het ging zo goed. Het was zo gemakkelijk. Borstvoeding is het beste wat je je kindje kan geven, en dat lukt me niet meer. Geen van beide wou er mee stoppen. Te veel laten beïnvloeden. Want hij moet toch doorslapen, en zijn gewicht daar vielen ze bij Kind & Gezin over. Bij de laatste 2 consultaties bleek Ilya telkens 'maar' 300 gram te zijn bijgekomen. Volgens de dokter toch een klein drama. Ze weigert rekening te houden met het feit dat Ilya enorm actief is. Hij sluipt als een volleerde paracommando door het appartement. Niet te stoppen! Hij verbruikt gewoon veel energie. Hij lacht enorm graag, is dolblij, lief, aandachtig, leert super snel, ... Het voelt alsof je tegen een muur loopt. Je kindje is één brok energie, ziet er gezond uit en toch doe je het niet goed want hij komt niet genoeg aan. Vaarwel het beetje zelfvertrouwen dat nog rest!

De mama's van de moedergroep, vroedvrouw Alinoë en Leen, de mama's van de babymassage en vroedvrouw Elke allemaal zeiden ze hetzelfde. Er is niks mis met Ilya. Hij doet het super! Buiten het gewicht zijn er nog 101 factoren waar je rekening mee dient te houden. "Ja, het zal aan zijn ingevallen wangen liggen" zei vroedvrouw Leen. Hilarisch! Waarom kom ik er niet op als ik voor de dokter sta. Neen, dan klap ik dicht! Terwijl Ilya al zijn kunsten toont, maar daar wordt niet naar gekeken, want zijn gewichtscurve is toch wel lichtjes aan het afbuigen zeker. Joehoe, hij blijft wel aankomen. Grrrrrr!

Doorslapen, de andere reden dat de borstvoeding gekelderd is. En daar is het begonnen. Met nummertje 2 op komst was ik de eerste weken enorm moe. Ilya sliep nog niet door. Dus 's avonds toch maar eens een flesje bijgeven. Het hielp niet. Ilya bleef om de 3u borstvoeding vragen. Geen probleem, ben het zo gewoon, maar ergens toch stilletjes gehoopt dat hij zou doorslapen. Dat meldde ik dus bij Kind & Gezin, plus dat ik terug zwanger ben. Beide zaken liet ik beter zo, want ineens was het gewicht een enorme issue. Daarvoor was het allemaal goed (er is een keertje bij dat hij nog geen 200 gram bij was gekomen, wel bij een andere dokter, en dat was geen probleem). We werden aangemaand om toch overdag een flesje bij te geven.

De spreekwoordelijke druppel viel bij de laatste Kind en Gezin consultatie. Met een bang hart naar binnen. Weer maar 300 gram erbij. Maar nu had ik Kris bij mij. Mijn rots in de branding. Spijtig genoeg vielen toen de woorden dat ik zou moeten kiezen voor mijn kindje aan de borst of mijn kindje in de buik. Ik doe het nieuwe kindje volgens haar tekort door Ilya borstvoeding te blijven geven. En dat ik zwanger ben, is de reden waarom Ilya niet genoeg aankomt. Hoe je het ook draaide of keerde, met de borstvoeding deed ik meer kwaad dan goed volgens haar. Voor zij die nu volmondig ja knikken. De dokter weet gewoon niet beter, weet ik nu. Het kindje in de buik is een "parasiet" (het klinkt misschien cru, maar het is wel zo). Het neemt wat het nodig heeft en zorgt er zelf wel voor dat het niets tekort komt. Het kindje aan de borst proeft een smaakverschil. De melk krijgt een wat zoutere smaak tijdens de zwangerschap, maar blijft wel alles bevatten wat een baby nodig heeft. Ik wist dat de kans bestond (ongeveer 65 procent) dat Ilya vanzelf zou stoppen met drinken aan de borst, maar hij trok er zich niks van aan. Hij dronk graag en veel, maar lust evengoed zijn flesjes.

Na het hele Kind & Gezin avontuur vond Kris het misschien toch een beter idee om een flesje overdag bij te geven. Ik geef eerlijk toe dat hij langer verder kan met een flesje. Gelukkig lust Ilya beide even graag. Alleen krijgt hij nu geen borst meer. Ze hebben de productie stilgelegd. Niks melk meer! Met lede ogen heb ik het aangezien. Ik had in het begin nooit gedacht dat ik het zo zou missen.

Als ik sterker in mijn schoenen zou staan, zei ik Kind & Gezin voorgoed vaarwel. Met de verpleegsters en medewerkers klikt het enorm goed. Ze wijzen je niet met de vinger. Ze tonen begrip voor je keuzes, en maken zich geen zorgen. Het ventje ziet er gelukkig en gezond uit. Op de laatste stoel zitten de dokters, en daar is het op 2 keer na altijd misgegaan. Toch blijf ik volhouden. Al weet ik zelf niet waarom?

Nu is het helemaal aanpassen. Jongens toch, wat een gesleur en gereken met die flesvoeding. Nu na een kleine maand zie ik terug bomen, ipv enkel het bos. We zitten op een soort van schema. Al voel ik me nog steeds onzeker. Heeft hij niet teveel, te weinig, is hij voldaan, overvoed ik hem nu niet, ... De borstvoeding gaf me wel zelfvertrouwen. Nu is het terug vanaf het begin: een leerproces. Het zal wel los lopen. En eerlijk, de vermoeidheid is alleen maar toegenomen. Nu moeten we 's nachts opstaan om een flesje te maken. Met de borstvoeding bleven we gewoon liggen, ik legde Ilya aan en we sliepen gewoon verder. Niemand die er 'last' van had. Sommigen vinden het misschien een goede zaak, maar ik waarschuw jullie al met nummer 2 hebben jullie me niet meer liggen. Als de borstvoeding lukt natuurlijk.

Voetnootje: Ilya slaapt nu ongeveer van 21u tot 3u30/4u. Na zijn nachtvoeding, 150 ml flesje, ontwaakt hij rond 8u. Speeltijd!