Maandag 27 oktober 2008

Hip Hip Hoera - Maandag 27 oktober 2008 mocht ons klein ventje echt 1 kaarsje uitblazen, of zoals hij zaterdag gedaan heeft op zijn verjaardagsfeestje 12 kaarsjes. Papa versierde de cake met 12 kaarsjes. 12 maanden oud is ook 1 jaar, en groot gelijk heeft hij. De grootouders, tantes, nonkels, peter Johan en Marijke kwamen meevieren. Ilya kreeg leuke kadootjes zoals een xylofoon, houten blokken in alle vormen en kleuren, een safari kegelspel, een zachte aankleedkussenhoes, warme slaapzak, kleurrijke bal en een tuitbeker. Hij wist even niet meer waar eerst kijken, met wat eerst te spelen of waar eerst aan te voelen. Alles is zo mooi en kleurrijk. Rond 16u15 mocht hij de kaarsjes van zijn verjaardagstaart uitblazen en voor de eerste keer lekkere cake eten. Met z'n allen zongen we een verjaardagsliedje. En kregen spontaan een brede glimlach van Ilya en applaus. Ontroerend mooi! Samen met papa blies hij 12 kaarsjes uit. Papa deed al het blaaswerk. Ilya keek toe, en kon er eigenlijk totaal niet aan uit. De cake smaakte hem. 's Avonds wandelden we met moeke, vake, tante Carla en tante Inès naar de Brusselse Grote Markt om het lichtspektakel van lichtkunstenaar Yann Kersalé te bewonderen. De open ruimte leek nu op een zeer grote balzaal.

Maandag om 23u28 sliep ons ventje al enkele uurtjes. Ik kroop naast hem en wenste hem een gelukkige verjaardag met een verjaardagszoen op zijn zachte wang. Officieel was hij nu 1 jaar en 8 minuutjes oud. De wang had nu een bleke teint, een jaar geleden voelde die nog vochtig aan van het vruchtwater en kleurde die net naar zachtroze. De geur van een pasgeboren baby vergeet je niet. Zo zoet en warm. Die nacht sliep hij naast mij in het ziekenhuisbed, toch voor een paar uurtjes tot de nachtverpleegster hem in zijn eigen bedje legde. Vandaag haalt niemand hem nog zo abrupt weg. Zijn kleine broer hoop ik die eerste nacht dicht bij mij te mogen hebben om te bewonderen, knuffelen en aan te snuffelen. Even helemaal alleen te zijn met hem en genieten. Zeker nu ik weet hoe snel de eerste maanden, het eerste jaar voorbij vliegt.

Op Ilya's eerste verjaardag nam papa een dagje verlof. We sliepen met z'n allen uit. Bij Ilya wil dat zeggen tot 8u30 en dan is het speeltijd. Na een verfrissende douche gingen we ontbijten in Het Warm Water. Alles huisgemaakt en zeer lekker. Die confituur en notenpasta, hmmmmmm. Nadien begaven we ons richting Burgerlijke Stand van het Administratief Centrum van de Stad Brussel om Kringetje2 te erkennen. Op een klein uurtje werd alles in orde gebracht. Kris is nu officieel de papa van Kringetje2. En bij de geboorteaangifte zal België een Speltincx-je meer tellen. In de namiddag wandelden we wat rond in Brussel, dronken een warme chocolade melk, beseften dat op maandag wel veel zaken gesloten zijn. Dus de Brusselse Biënnale zal iets voor een ander keertje zijn. We aten een vegetarische lasagne in een Brussels eetcafé. Ilya lust tegenwoordig heel graag pasta.

Nog een groot uur wachten en we konden vertrekken naar onze afspraak met de gynaecologe in het Sint-Elisabeth ziekenhuis. Het voelde toch wel speciaal aan om de gynaecologe die Ilya mee op de wereld bracht op zijn verjaardag weer te zien. De laatste echo zou mede bepalen of een thuisbevalling mogelijk is. We kregen Kringetje2 nog één keer op het scherm te zien. Alles zag er goed uit. De metingen wezen uit dat hij qua groei een weekje voor ligt. De metingen gaven steeds rond 34 weken aan, terwijl we net 33 weken zijn. Het geschatte gewicht ligt rond 2253 gram. Weer een heel flinke baby! De hoeveelheid vruchtwater was goed. De placenta ligt mooi tegen mijn rug, en niet te laag deze keer. Kringetje2 ligt nog steeds in hoofdligging. Bij de vorige consultatie bij vroedvrouw Katlijn lag hij ook al met zijn hoofdje naar beneden en het rugje rechts. Het enige waar ik voor moet oppassen is de inscheuring die ik opliep toen Ilya met zijn schoudertjes passeerde. Soms heb ik daar inderdaad wat last van, maar Kringetje2 zal er ook langs moeten. Hopelijk kan de vroedvrouw enkele tips geven om een nieuwe inscheuring te voorkomen.

De gynaecologe gaf met veel plezier haar fiat voor een thuisbevalling. "Vorige keer is het ook puur natuur gelukt, dus dat zal nu ook wel lukken" zei ze welgemeend. Ook zij bevestigde dat we bij vroedvrouw Katlijn in zeer goede handen zijn. Ik kijk er naar uit, en ben ook heel benieuwd hoe het deze keer allemaal zal verlopen. Soms slaat de schrik wel toe, en voel ik me enorm onzeker. Pijn zal het zeker doen of het nu thuis of in het ziekenhuis is. Ik brand me ook niet vast op een thuisbevalling. Als het moment daar is, en het gaat niet thuis dan zij het zo. Ik weet dat het Sint-Elisabeth ziekenhuis ons goed zal opvangen, en dat de vroedvrouwen van Zwanger In Brussel meer dan welkom zijn.

Zo, kleine ventjes van me, dit was wat we allemaal gedaan hebben op maandag 27 oktober 2008.